–
Aşka giden yolun yolcusu insan,
Gönül her adımda “Hu” der, seslenir.
Seher vaktinde kalple anan can,
Gönül her adımda “Hu” der, seslenir.
–
Gözler ufka bakar, yol çetin olur,
Geceyi gündüzden arayan bulur.
Son nefeste Rabbin adın an, n’olur,
Gönül her adımda “Hu” der, seslenir.
–
İlim dergâhında göz bakar, durur,
İnsanın içini köz yakar, durur.
Kadir gecesinde söz çıkar, durur,
Gönül her adımda “Hu” der, seslenir.
–
Zikir çeken ruhlar nefsine kıyar,
Allah, senden gelen çağrıyı duyar.
Sevdana ilahî nur daim uyar,
Gönül her adımda “Hu” der, seslenir.
–
Bilen, bilmeyenden kesin seçilir,
Bir ömre mutlaka bedel biçilir.
Yol uzun, dikenli, sırla geçilir,
Gönül her adımda “Hu” der, seslenir.
–
Son durakta vuslat nuru görünür,
Zahiri der, akıl sırra bürünür.
Kabre inen yolda yavaş yürünür,
Gönül her adımda “Hu” der, seslenir.
*
Tahir GÖRENLİ — 13.11.2025
